biyobirikim

1. • çevre bilimi
   Solunum, beslenme ve temas yoluyla organizmanın vücuduna aldığı kimyasal maddenin alım hızından daha düşük bir hızda atılması sonucu hücre veya dokularda maddenin birikmesi ve dış çevredeki derişimden daha yüksek derişimlere kadar ulaşabilmesi durumu.
   Eşanlam:  biyolojik birikim
   İngilizce bioaccumulation; biological accumulation

   Fransızca accumulation biologique, f; bioaccumulation, f

   Almanca Bioakkumulation, f