×

bütünleyicilik

  1. Bir dil birimini oluşturan değişkelerin birbirini dışlayıcı ilişki içinde olması; örneğin, sözcük düzeyinde evli - bekar karşıtlığında daha bekar, çok bekar gibi derecelenme yoktur.
    İngilizce complementarity
    Fransızca complémentarité, f
    Almanca Komplementarität, f