karaçalı

1. • orman
   Kışın yaprağını döken, 2-3 m boyunda, sürgünleri dikenli, sürgüne almaşlı dizilmiş yaprakları basit, erselik çiçekleri sarı renkli, meyvesinin etrafı kanatla çevrili, yaprak ve meyveleri tıpta kullanılan, dikenli olması nedeniyle çit bitkisi olarak değerlendirilen, Türkiye'nin hemen her tarafında yetişen dağınık tepeli çalı.
   Eşanlam:  çaltı; çeşmezen; İsa dikeni; Sincan dikeni
   İngilizce christ's thorn; garland thorn; Jerusalem thorn

   Fransızca paliure, m; épine du Christ, m

   Almanca Christusdorn, m

   Latince Paliurus spina-christi