doruk

geomatik

Astronomide, gezegen, yıldız gibi bir gökcisminin gözlemcinin bulunduğu meridyenden geçerken oluşturduğu yükselti açısı; doruktan geçme.
Eşanlam: külminasyon

İngilizce culmination

Fransızca culmination, f

Almanca Kulmination, f
Haritacılıkta bir dağın veya tepenin en yüksek noktası.

İngilizce peak

Fransızca cîme, f

Almanca Gipfel, m

mühendislik

Bir zaman işaretinde ya da bir zaman dizisinde çevresine göre en büyük değeri alan nokta.

İngilizce crest; peak

Fransızca crête, f; valeur extrême pointe, f

Almanca Spitze, f; Gipfel, m; Höhepunkt, m

yerbilim

Bir dağ, tepe, yanardağ veya yuvarlağımsı bir yeryüzü çıkıntısının en yüksek noktası.

İngilizce crest; peak; summit

Fransızca cîme, f; faîte, m

Almanca Firstenlinie, f; Kamm, n
Doğal bir yamacın veya bir mühendislik şevinin en üst kesimi.

tepe

- matematik
Bir koni ya da piramidin tabanının merkezinden en uzaktaki nokta.
Eşanlam: doruk

İngilizce Apex

Fransızca sommet, m

Almanca Spitze, f
- mühendislik
Periyodik dalgalı harekette ulaşılan en yüksek noktalardan biri.
- yerbilim
Üst kesimi sivri, kubbemsi veya oval bir geometride çevresine oranla oldukça belirgin bir şekilde yükselen, farklı boyut ve yükseklikte, tek başına veya bir boyun veya boyunlar ile birbiriyle bağlantılı, büyüklüğü ile doğru orantılı olarak değişen boyut ve sayıda vadi, sırt ve yamaçları olan, topoğrafya haritalarında kendi aralarında kapanan ve değerleri merkeze doğru artan iç içe çizilmiş eşyükselti eğrileri ile temsil edilen yeryüzü çıkıntısı.

İngilizce hill

Fransızca colline, f

Almanca Hügel, m

Rastgele Terim: