×

ekolojik duraylılık

  1. Bir ekosistemin, doğal çevredeki dalgalanmalara veya bozucu etkilere karşı dengesini koruyabilme, bozulduğunda eski haline dönebilme ya da yeni bir kararlı duruma evrilebilme yeteneği; ekosistemin çeşitlilik, biyokütle ve üretkenlik düzeyini görece sabit tutma kapasitesi; örneğin, yangın sonrası bir ormanda bölgeye ait endemik bitkilerin ve ağaç türlerinin yeniden büyümesi ve doğanın kendini onarması.
    Eşanlam:  ekolojik istikrar
    İngilizce ecological stability
    Fransızca stabilité écologique, f
    Almanca ökologische Stabilität, f