epi öntakısı
-
Eski Yunanca “üzerinde, üstünde, iç kesiminde, sonrasında veya ek olarak” anlamında “epí” (ἐπί) kökünden türetilmiş, yerbilimlerinde, epijenetik maden yatağı (yankayaçtan sonra gelişmiş, ardoluşumlu cevherleşme), epikontinental (kıta sahanlığı veya kıta iç kesiminde yer alan), epizon (üst seviyelerde yer alan - düşük dereceli – üst başkalaşım kuşağı), epikontinental deniz (kıta içi deniz), örneklerinde olduğu gibi önüne eklendiği veya bileşimine girdiği bir yapının veya bir oluşumun başka bir yapı veya oluşumun üzerinde bulunduğunu, ondan sonra veya sonradan onun üzerine geliştiğini veya üst konumda yer aldığını belirtmek için kullanılan bir önek.
Eşanlam:
epi öneki
İngilizce
prefix epi
Fransızca
epi préfixe, m
Almanca
Präfix epi, n
