taban

1. • matematik
   Bir topolojik uzayda, her açık altkümenin, onların uygun bir bileşimi veya kesişimi olarak yazılabilecek altkümeler topluluğu.
   İngilizce base; basis; basis set

   Fransızca base, f

   Almanca Basis, f
2. Bir vektör uzayında, o vektör uzayını doğuran ve doğrusal bağımsız olan vektörler altkümesi.
   Eşanlam:  baz
3. • deri
   Ayakkabının alt kısmını oluşturan çeşitli tabakalardan meydana gelen ve ayağa destek olan bölüme verilen ad.
   İngilizce sole

   Fransızca semelle, f

   Almanca Sohle, f
4. • inşaat
   Bir kanal ya da bir akarsu yatağı enkesitinin alt kısmı.
   İngilizce invert

   Fransızca radier, m

   Almanca Sohle, f
5. Bir tünel ya da kondüvi gibi yapıların alt kısmı.
   Eşanlam:  invert
6. • dilbilim
   Biçimbilgisinde bir sözcüğün kök ya da gövdesine verilen ad; sözcüğün işlem uygulanabilen bölümü; örneğin, öğretmen sözcüğünün tabanı öğret'tir.
   İngilizce basis, base

   Fransızca base, f

   Almanca Basis, f, Grundlage, f
7. Üretici-dönüşümsel dilbilgisinde sözdizimsel bileşenin ulamsal bileşenle sözlüğü içeren ve derin yapıları üreten modül.