×

kaynaşma

  1. Birbirini izleyen ayrı seslemlere ait iki ünlünün ya bir tek ünlü ya da kayan ünlü olarak tek seslemde toplanması; örneğin, cuma+ertesi tamlamasında bulunan farklı seslemlere ait /a/ ve /e/ ünlüleri kaynaşma sonucu bir tek ünlüye, /a/'ya dönüşmüş ve sözcük cumartesi biçimini almıştır
    İngilizce fusion
    Fransızca fusion, f
    Almanca Fusion, f
  2. Bir sözcükte birbiri ardından gelen iki birimin, birbirinden ayırt edilemeyecek biçimde birbirine kaynaşması.