kırılma

1. • mühendislik
   Bir cisim üzerindeki gerilmelerin sonucunda maddenin çatlama gibi kısmen ya da iki ya da fazla parçaya ayrılması gibi tümüyle kopması.
   Eşanlam:  kopma
   İngilizce fracture; rupture

   Fransızca fracture, f

   Almanca Bruch, m
2. • yerbilim
   Kayaca uygulanan gerilmenin kayacın dayanımını aşması durumunda gelişen, kaya kütlesindeki süreksizlik düzlemi ya da dış kuvvetlerin etkisiyle bir mineralde dilinim düzlemleri dışında oluşan kırılma yüzeyi.
3. • fizik
   Bir dalganın ortam değiştirdiğinde yönünü de değiştirmesi.
   Eşanlam:  kırılım
   İngilizce refraction

   Fransızca réfraction, f

   Almanca Refraktion, f