klast arttakısı

1. • yerbilim
   Eski Yunanca “kırılmış, parçalanmış, kırıntı, parça” anlamında “klastos” (kırılmış) kökünden türetilmiş, yerbilimlerinde, fenoklast (belirgin, büyük kırıntı), intraklast (aynı havza içinde türemiş kırıntı), klast (herhangi bir nedenle herhangi bir kaya veya mineralden kopmuş bir parça), piroklast (yanardağ patlamasıyla oluşmuş değişken boyutta kırıntı) örneklerinde olduğu gibi sonun eklendiği veya bileşimine girdiği bir kayaç veya çökelin bileşenlerinin kırıntı kökenli olduğunu belirtmek için kullanılan bir sonek.
   Eşanlam:  klast soneki
   İngilizce suffix clast

   Fransızca claste suffixe, m

   Almanca Suffix klast, n