doruk

1. • geomatik
   Astronomide, gezegen, yıldız gibi bir gökcisminin gözlemcinin bulunduğu meridyenden geçerken oluşturduğu yükselti açısı; doruktan geçme.
   Eşanlam:  külminasyon
   İngilizce culmination

   Fransızca culmination, f

   Almanca Kulmination, f
2. Haritacılıkta bir dağın veya tepenin en yüksek noktası.
   İngilizce peak

   Fransızca cîme, f

   Almanca Gipfel, m
3. • mühendislik
   Bir zaman işaretinde ya da bir zaman dizisinde çevresine göre en büyük değeri alan nokta.
   İngilizce crest; peak

   Fransızca crête, f; valeur extrême pointe, f

   Almanca Spitze, f; Gipfel, m; Höhepunkt, m
4. • yerbilim
   Bir dağ, tepe, yanardağ veya yuvarlağımsı bir yeryüzü çıkıntısının en yüksek noktası.
   İngilizce crest; peak; summit

   Fransızca cîme, f; faîte, m

   Almanca Firstenlinie, f; Kamm, n
5. Doğal bir yamacın veya bir mühendislik şevinin en üst kesimi.