×

norm

  1. E doğrusal bir uzay olmak üzere, uzayın her u elemanını onun uzunluğu olarak düşünülen bir ||u|| gerçel sayısına gönderen ve her a skaleri ve bütün u, v vektörleri için 1) ||u|| = 0 ancak u = 0 iken doğru; 2) ||au|| = |a| ||u||; 3) ||u + v|| ≤ ||u|| + ||v|| koşullarını sağlayan ||∙ ||: E → [0,∞) fonksiyonu.
    İngilizce norm
    Fransızca norme, f
    Almanca Norm, f
  2. Yukarıdaki u vektörünün uzunluğu olarak düşünülen ||u|| sayısı.

düzge

  1. Bir aralığı daha küçük aralıklara parçalayan bir bölüntülenmenin en büyük aralığı.
    İngilizce norm
    Fransızca norme, f
    Almanca Norm, f
  2. Bir vektör uzayı üzerinde tanımlanmış ve a) yalnızca vektör sıfır olduğunda sıfır olan, b) bir vektör bir katsayı ile çarpıldığında düzgenin de katsayının genliği ile çarpıldığı gerçel değerli eksi-olmayan fonksiyon.
    Eşanlam:  norm