×

ön ekli türetim

  1. Bir sözcüğün köküne ya da gövdesinin başına bir ek getirerek yeni sözcük oluşturma; örneğin, Türkçe’de alıntı na-mert, bi-çare, İngilizce’de il-legal.
    İngilizce prefixation
    Fransızca préfixation, f
    Almanca Vorfixierung, f