orto öntakısı

1. • yerbilim
   Eski Yunanca “düz, düzgün yapılı, dik, asıl, saf” anlamında “orthos (ὀρθός)” kökünden türetilmiş, yerbilimlerinde, önüne eklendiği veya bileşimine girdiği bir nesne, sistem, kayaç, mineral, doku veya çizimin düzgün, asıl, saf, doğru veya özgün olduğunu belirtmek için; (a) ortopiroksen, örneğindeki gibi kristal eksen ya da düzlemlerinin birbirine dik olduğunu; (b) ortognays (magmatik kökenli gnays), ortoşist (magmatik kökenli şist) örneklerindeki gibi bir başkalaşım kayacının magmatik kökenli bir kaynak kayadan türediğini; (c) orto – arenit (aramaddesi çok az, iyi yıkanmış arenit) örneklerindeki gibi tortul kayaçların saf, temiz olduğunu (d) ortografik izdüşüm, ışınlar izdüşüm düzlemine dik), ortorombik sistem (kenarları, eksenleri birbirine dik kristal sistemi), ortofoto harita (hem harita hem de fotoğraf bilgileri olan, tam bir foto- harita) örneklerinde olduğu gibi bir sistem, olgu veya nesnenin düz, doğru, tam, dik özellikleri olduğunu belirten önek.
   Eşanlam:  orto öneki
   İngilizce prefix ortho

   Fransızca ortho préfixe, m

   Almanca Präfix- Ortho, n