pod arttakısı

1. • yerbilim
   Eski Yunanca “ayak, taban, organ” anlamında “poús / podos” (πούς / ποδός) köklerinden türetilmiş, yerbilimleri ve biyolojide, psödopod (yalancı ayak), gastropod (karından bacaklı, karından ayaklı), sefalopod (kafadan bacaklı), artropod (eklembacaklılar), oktopus (sekiz ayaklı), örneklerinde olduğu gibi sonuna eklendiği veya bileşimine girdiği bir terimin canlıların ayak yapısı veya hareket organları ile ilgili olduğunu belirten bir sonek.
   Eşanlam:  pod soneki
   İngilizce suffix pod; suffix pus

   Fransızca pode suffixe, m

   Almanca Suffix pode, n; Suffix podium, n