taşıyıcı

1. • biyoloji
   Bir maddenin amacına uygun kullanımı veya hastaya verilmesi amacıyla taşınmasında kullanılan çözücü madde, asıltı maddesi gibi aracı madde.
   Eşanlam:  eksipiyan; sıvağ
   İngilizce carrier; excipient; vehicle

   Fransızca excipient, m; véhicule, m

   Almanca Arzneiträgerstoff, m; Hilfsstoff, m
2. Hastalık etmenini bu hastalığa ait hiçbir klinik belirti göstermeksizin vücudunda taşıyan ancak etmeni duyarlı bireylere bulaştırabilen hayvan veya insan.
   Eşanlam:  portör
   İngilizce porter

   Fransızca porteur, m

   Almanca Porter, m
3. • tekstil
   Atkı örmeciliğinde, düz örme makinelerinde ön ve arka iğne yataklarındaki kam mekanizmalarının beraberce sağa ve sola hareketini sağlayan düzenek.
   Eşanlam:  kafa; semer
   İngilizce carriage

   Fransızca chariot des ailettes, m

   Almanca Träger, m