×

ses tonu

  1. Konuşma seslerinin oluşumunda titreşim sayısının az ya da çok oluşu, ayırıcı, dilbilimsel değer taşıyan bürün olgusu; örneğin, “Bu aktörün ses tonu bu role uygundur”.
    Eşanlam:  titrem
    İngilizce tone; voice tone; tone of voice
    Fransızca ton, m; accent d’une voix, m
    Almanca Ton, m; Tonfall, m

tını

  1. Bir cismin titreşiminden çıkan sesi, başka bir cismin verdiği aynı temel frekansa sahip sesten farklı kılan ve frekans bileşenlerinin dağılımına bağlı olan özellik.
    Eşanlam:  ses tonu
    İngilizce timbre
    Fransızca timbre, m
    Almanca Klangfarbe, f; Timbre, n
  2. Yükseklik, yeğinlik ve süreden bağımsız olarak konuşma seslerini ayırt etmeye yarayan ve ikincil titreşimlerin oluşturduğu ses niteliği.
    İngilizce timbre
    Fransızca timbre, m
    Almanca Klangfarbe, f, Timbre, n