katman üst yüzeyi

1. • yerbilim
   Bir katmanı, üstünde yer alan kendisinden daha genç olan katmandan ayıran, çökelim sürecinde bir duraklamadan kaynaklanan süreksizlik yüzeyi.
   Eşanlam:  tabaka üst yüzeyi
   İngilizce top stratum surface

   Fransızca surface supérieur de couche, f

   Almanca Dachfläche, f; obere Schichtfläche, f