×

tarak

  1. Dokuma makinesinde tefe mekanizması üzerinde takılı bulunan, çözgü ipliklerini birbirinden ayırma, çözgü sıklığını ayarlama, tefe vuruşu sırasında atkı ipliğini sıkıştırma gibi görevleri olan ince yassı metal çubukların ya da tellerin eşit aralıklarla birbirine paralel olarak yerleştirilmesiyle oluşturulmuş iki tarafı kapalı eleman.
    İngilizce reed
    Fransızca peigne du battant, m
    Almanca Riet, n
  2. El örme makinelerinde ve bazı elektronik düz örme makinelerinde bulunan, doku başlangıcının düzgün bir ilmek sırasıyla oluşumunu sağlayan ve birbirinden bağımsız tek tek parça üretimini mümkün kılan, iki iğne yatağı arasında yer alan metal parça.
    İngilizce comb
    Fransızca peigne, f
    Almanca Kamm, m

tarak makinesi

  1. Kürklerin ve yünlü derilerin kıl ve yünlerini birbirinden ayırmakta ve aralarındaki talaş kalıntılarını uzaklaştırmakta kullanılan makine.
    Eşanlam:  tarak
    İngilizce carding machine
    Fransızca machine à carder, f
    Almanca Kardemaschine, f
  2. İplik işletmelerinde, üzeri metal tellerle kaplı silindirlerden oluşan ve bu silindirler arasında kesikli liflerin taraklama işleminin yapıldığı makine.