×

zaman

  1. Yüklemin baş ögesinin ifade ettiği işin, oluşun, durumun konuşma anına göre zaman çizgisinde yerini belirten dilbilgisel biçim; örneğin, Türkçe’de Çocuk uyu-du, İngilizce’de The man walk-ed tümcelerinde, sırasıyla -du, -ed konuşma anına göre geçmiş zamanı ifade eder.
    İngilizce tense
    Fransızca temps du verbe, m
    Almanca Zeit, f, Tempus, n