×

affix

ek

  1. Dilbilimde sözcüklerle bütünleşik olan, kök ya da gövdeye eklenip onun yapı, anlam ya da işlevini değiştiren birim; örneğin, önek Türkçe (pes-pembe), sonek (eğit-im-ci), içek Arapça (k-t-p kitap, kâtip, kütüphane), serpik ek Almanca (ge-schrieb-en).
    Eşanlam:  takı; bağımlı birim
    İngilizce affix
    Fransızca affixe, m
    Almanca Endung, f; Affix, n

takı

  1. Benzerlerinden ayırt etmek ya da işlevsel bir nitelik taşımasını sağlamak amacıyla matematiksel bir nesneyi gösteren bir simgenin sağ altına, sol altına, sağ üstüne ya da sol üstüne konan başka bir simge.
    İngilizce affix
    Almanca Anhang, m; Affix, n