×

articulation

artikülasyon

  1. Eklembacaklı canlılarda, dış iskelet bölütlerinin birbirlerine bağlandığı eklem, girinti veya dikiş.
    İngilizce articulation; joint
    Fransızca articulation, f; jointure, f
    Almanca Gelenk, m

eklemleme

  1. Akciğerlerden gelen havanın, ses üretme organları olan gırtlak, damak, dil, artdamak, dişler, dudaklar ve çene gibi yerlerde daralması, birbirine sürtünmesi ya da kapanmasıyla anlamlı sözcükler üretecek biçimde sesler oluşturması.
    Eşanlam:  boğumlanma
    İngilizce articulation
    Fransızca articulation, f
    Almanca Artikulation, f, Artikulierung, f