×

buckling

burkulma

  1. Eksensel basınç kuvvetleri altındaki, narin bir yapısal elemanın, bası kuvveti kritik bir değere ulaştığında uğradığı ani belverme olayı.
    İngilizce buckling
    Fransızca flambage, m; flambement, m
    Almanca Knicken, n