×

callus

kallus

  1. Bitki doku kültürlerinde eksplantların kesik yüzeylerinde hormonların etkisiyle gelişen ve etkin bölünmeye sahip farklılaşmamış hücrelerden oluşan düzensiz yığın.
    İngilizce callus
    Fransızca calle, m
    Almanca Kallus, m
  2. Hasarlı ya da yaralı bitki yüzeyi üzerinde gelişen ve parankima hücrelerinden oluşan koruyucu doku.
    Eşanlam:  yara dokusu
    İngilizce callus; wound tissue
    Fransızca cal, m
    Almanca Kallus, m
  3. Kırık kemik uçları ve bunların çevresinde oluşan, önce lifli doku oluşumu ardından mineral yoğunlaşması ile sertleşme sonucu gelişen ve kemiğin kaynamasını sağlayan yeni doku.
    İngilizce callus
    Fransızca cal, m
    Almanca Knochennarbe, f

nasır

  1. Tekrarlayan sürtünme, baskı veya tahriş sonucu derinin belli bir bölgesinde oluşan, genellikle fazla yürümeye bağlı olarak ayak tabanında sık görülen, normal deriye göre daha kalınlaşmış ve sertleşmiş, genellikle ağrısız bölge.
    İngilizce callosity; callus
    Fransızca callosité, f; corne, m
    Almanca Hornhaut, f