carbylamine

izonitril

1. • kimya
   -NC formülünde kök ya da bu fonksiyonel grubu içeren ve ilgili siyanürün (-CN) izomeri olan organik bileşik.
   Eşanlam:  izosiyanür
   İngilizce carbylamine; isocyanide; isonitrile

   Fransızca isocyanure, f; isonitrile, m

   Almanca Isocyanid, n; Isonitiril, n