cementation - Bilim Terimleri Sözlüğü

- malzeme
Ham seramik gerecinin, yüksek sıcaklık gerektirmeden camsı veya jelli yapılara dönüşen bağlayıcılar tarafından bağlanması işlemi.

İngilizce cementation

Fransızca cémentation, f

Almanca Zementation, f; Zementieren, n
Sıvı veya gaz halindeki bir elementin, metaloit veya metalin daha yüksek veya daha düşük bir sıcaklıkta difüzyonu (yayınımı) ile katı haldeki bir metalin dayanımını arttırmak, korozyonunu yavaşlatmak için bileşiminin değiştirilmesini içeren fizikokimyasal işlem.
Eşanlam: sementasyon

- inşaat
Zemin taneleri arasına giren çok ince taneciklerin, çevresel etkilerle zemin tanelerini birbirlerine bağlanması süreci.

İngilizce cementation

Fransızca cémentation, f

Almanca Zementation, f; Zementieren, n
- yerbilim
Kaba kırıntılı tortulların taneleri arasındaki boşlukların, tortullaşma anında veya sonrasında, ortamda bulunan çözünmüş kalsit, aragonite, dolomit, pirit, siderit, götit, hematit, barit veya jips gibi minerallerin çökelimi veya klorit, illit, simektit, kaolinit gibi lifsi veya yassılaşmış otijen kil mineralleri veya çok küçük taneli kuvars ve feldspat mineralleri veya derisidikenliler gibi canlılara ait çok küçük kavkı kırıntıları ya da pelletimsi çamurlar ile doldurularak, tortulun sıkılaşmasını, sertleşmesini ve/veya taşlaşmasını kapsayan diyajenetik süreç.
Eşanlam: çimentolaşma