coil
bobin
-
Genellikle dışı yalıtılmış bir iletkenin spiral şeklinde sarılması ile yapılan ve endüktans özelliği gösteren devre elemanı.
İngilizce coilFransızca bobine, fAlmanca Spule, f
endüktör
-
Endüktans özelliği gösteren ve genellikle yalıtkan kaplı bir telin makara biçiminde sarılması ile gerçekleştirilen iki uçlu devre ögesi.
Eşanlam: indükleçİngilizce inductor; coilFransızca inductance, f; bobine, f; bobine d'inductance, f; auto-inductance, fAlmanca Induktor, m
kangal
-
Taşıma ve depolama amacıyla yuvarlak veya şerit gibi yassı ürünlerin halka şeklinde sarılmış hali.
İngilizce coilFransızca bobine, fAlmanca Bund, f
sargı
-
Bir rölede, transformatörde ya da elektrik makinesinde içinden akım geçirilerek bir manyetik alan oluşturma yahut değişken bir manyetik alan etkisi altında gerilim indükleme amacıyla gerçekleştirilen tel sargı.
Eşanlam: elektrik bobiniİngilizce coil; electrical coilFransızca bobine, f; bobine électrique, f; bobinage, mAlmanca Wicklung, f