compound word

bileşik sözcük

1. • dilbilim
   İki ya da daha çok sözcüğün birleşip kalıplaşmasıyla oluşan, anlamı kendini oluşturan sözcüklerin anlamından bağımsız bir sözlüksel birim; örneğin, bilgisayar, arapsaçı, hanımeli, bilirkişi, gelgit, büyükelçi, denizaltı, ağaçkakan, biçerdöver, dışbükey; İngilizce’de merry-go-round, greenhouse.
   İngilizce compound word

   Fransızca mot composé, m

   Almanca Kompositum, n; zusammengesetztes Wort, n