×

correlative conjunction

denkleştirme bağlacı

  1. En az iki öğeden oluşan, aynı işlevli gören sözcük, tümcecik veya tümceleri ilintilendiren bağlaç; örneğin, gerek … gerek, ha … ha, hem … hem, ister … ister, ne … ne, ya … ya.
    İngilizce correlative conjunction
    Fransızca conjunction corrélative, f
    Almanca korrelative Konjunktion, f