culmination
doruk
-
Astronomide, gezegen, yıldız gibi bir gökcisminin gözlemcinin bulunduğu meridyenden geçerken oluşturduğu yükselti açısı; doruktan geçme.
Eşanlam: külminasyonİngilizce culminationFransızca culmination, fAlmanca Kulmination, f
-
Haritacılıkta bir dağın veya tepenin en yüksek noktası.
İngilizce peakFransızca cîme, fAlmanca Gipfel, m
-
Bir zaman işaretinde ya da bir zaman dizisinde çevresine göre en büyük değeri alan nokta.
İngilizce crest; peakFransızca crête, f; valeur extrême pointe, fAlmanca Spitze, f; Gipfel, m; Höhepunkt, m
-
Bir dağ, tepe, yanardağ veya yuvarlağımsı bir yeryüzü çıkıntısının en yüksek noktası.
İngilizce crest; peak; summitFransızca cîme, f; faîte, mAlmanca Firstenlinie, f; Kamm, n
- Doğal bir yamacın veya bir mühendislik şevinin en üst kesimi.
meridyen geçişi
-
Gözlemcinin, gözlemini yaptığı gökcisminin günlük hareketi içinde bulunduğu meridyenden geçtiği ve aynı zamanda ufka göre en büyük yüksekliğe sahip olduğu an.
Eşanlam: üst geçişİngilizce culmination; meridian passage; meridian transit; upper culminationFransızca passage au méridien, mAlmanca Meridiandurchgang, m