×

culmination

doruk

  1. Astronomide, gezegen, yıldız gibi bir gökcisminin gözlemcinin bulunduğu meridyenden geçerken oluşturduğu yükselti açısı; doruktan geçme.
    Eşanlam:  külminasyon
    İngilizce culmination
    Fransızca culmination, f
    Almanca Kulmination, f
  2. Haritacılıkta bir dağın veya tepenin en yüksek noktası.
    İngilizce peak
    Fransızca cîme, f
    Almanca Gipfel, m
  3. Bir zaman işaretinde ya da bir zaman dizisinde çevresine göre en büyük değeri alan nokta.
    İngilizce crest; peak
    Fransızca crête, f; valeur extrême pointe, f
    Almanca Spitze, f; Gipfel, m; Höhepunkt, m
  4. Bir dağ, tepe, yanardağ veya yuvarlağımsı bir yeryüzü çıkıntısının en yüksek noktası.
    İngilizce crest; peak; summit
    Fransızca cîme, f; faîte, m
    Almanca Firstenlinie, f; Kamm, n
  5. Doğal bir yamacın veya bir mühendislik şevinin en üst kesimi.

meridyen geçişi

  1. Gözlemcinin, gözlemini yaptığı gökcisminin günlük hareketi içinde bulunduğu meridyenden geçtiği ve aynı zamanda ufka göre en büyük yüksekliğe sahip olduğu an.
    Eşanlam:  üst geçiş
    İngilizce culmination; meridian passage; meridian transit; upper culmination
    Fransızca passage au méridien, m
    Almanca Meridiandurchgang, m