×

dike

dayk

  1. Kendisinden önce oluşmuş kayaçları uyumsuz şekilde kesen, bir kırık yüzeyi boyunca, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarıya doğru ya da yanal yönde yerleşmiş, levhamsı, tortul veya magmatik kökenli kayaç.
    İngilizce dike; dyke
    Fransızca dike, m; dyke, m; filon rocheux, m
    Almanca Dyke, m

hendek

  1. Tarım sulaması, kurutma (akaçlama) gibi amaçlarla suyu iletmek ve yönlendirmek için zeminde açılan üstü açık kanal.
    İngilizce dike; ditch
    Fransızca digue, f
    Almanca Bewässerungsgraben, m; Wassergraben, m
  2. Paleosismoloji çalışmalarında, eski depremlere ait verileri saptamak üzere, güncel topoğrafya yüzeyinin altında gömülü kalmış fay zonu üzerinde açılan birkaç metre derinlik ve genişlik, birkaç on metre uzunluktaki çukur.
    İngilizce trench
    Fransızca fossé, f
    Almanca Graben, m