flux - Bilim Terimleri Sözlüğü

- fizik
Birim yüzeyden birim zamanda geçen madde, ışıma veya alan gibi bir nicelik.

İngilizce flux

Fransızca flux, m

Almanca Fluss, m
Elektrik ya da manyetik alanın, herhangi bir yüzeye dik bileşeninin yüzey ölçümü ile çarpımı sonucu elde edilen büyüklük.

- inşaat
Çimento esaslı malzemelerin ayrışmaya neden olmadan işlenebilirliğini arttıran ve daha akışkan kılan kimyasal madde.

İngilizce dispersant; plasticizer; workability agent

Fransızca plastifiant, m

Almanca Verflüssiger, m; Weichmacher, m
- malzeme
Metal elde edilmesi için yapılan eritme işlemlerinde katılan ve cevherin içindeki istenmeyen maddelerle birleşmesine engel olan temizleyici madde.

İngilizce flux; fluxing agent, workability agent

Fransızca flux, m

Almanca Fließmittel, n
Seramik, cam, cüruf benzeri bünyelere, sır ve emaye bileşimlerine eklenen, pişirim veya ergime sıcaklığını azaltan, aynı zamanda ergime tepkimelerinin daha kolay gerçekleşmesini sağlayan, ağdalık düşürücü madde.
Eşanlam: flaks