fracture
kırılma
-
Bir cisim üzerindeki gerilmelerin sonucunda maddenin çatlama gibi kısmen ya da iki ya da fazla parçaya ayrılması gibi tümüyle kopması.
Eşanlam: kopmaİngilizce fracture; ruptureFransızca fracture, fAlmanca Bruch, m
- Kayaca uygulanan gerilmenin kayacın dayanımını aşması durumunda gelişen, kaya kütlesindeki süreksizlik düzlemi ya da dış kuvvetlerin etkisiyle bir mineralde dilinim düzlemleri dışında oluşan kırılma yüzeyi.
-
Bir dalganın ortam değiştirdiğinde yönünü de değiştirmesi.
Eşanlam: kırılımİngilizce refractionFransızca réfraction, fAlmanca Refraktion, f
kopma
-
Çekme gerilmeleri etkisinde malzemenin bir ya da daha fazla yerden kopup parçalara ayrılması.
İngilizce fractureFransızca rupture, fAlmanca Bruch, m