head
baş
-
Bir teknenin baş bodoslaması, baş kasarası ve omuzluklarının bulunduğu ön ve ileri kısmı.
İngilizce stemFransızca avant; proue, fAlmanca Bug, m
- Geminin ön ucu, baş tarafı.
-
Böceklerde embriyonal gelişim döneminde ilk altı segmentten meydana gelen, anten, ağız parçaları, göz gibi yapıların yer aldığı vücudun ön kısmı.
İngilizce headFransızca tête, fAlmanca Kopf, m
-
Sözdizimde bir öbeğin niteliğini belirleyen kurucu; örneğin, şu köşede duran, siyah paltolu adam sözcesinde adam baştır.
İngilizce head; nucleusFransızca tête, fAlmanca Kopf, m; Kern, m
burun
-
Deniz ve göl kıyılarında, karanın, suya doğru uzanan, büyük, yüksekçe veya basık, engebeli veya düz, geniş ve uzun bölümü.
İngilizce cape; headland; mull; head; promontory; nessFransızca cap, m; promontoire, mAlmanca Kap, n
heyelan başı
-
Kayma aynası ile yer değiştiren malzeme arasındaki sınır boyunca uzanan kaymış malzemenin üst kesimi.
İngilizce head; landslide head scarpFransızca tête du glissement de terrain