hiatus

hiyatüs

1. • yerbilim
   Deniz ilerlemesi ve izleyen deniz çekilmesi sürecinde, çökelmenin olmadığı zamana karşılık gelen kronostratigrafi birimi.
   Eşanlam:  çökel duraklama aralığı
   İngilizce hiatus

   Fransızca hiatus, m

   Almanca Hiatus, m
2. Herhangi bir uyumsuzlukta, yaşlı ve genç istif arasındaki duraksama veya aşınmaya karşılık gelen zaman dilimi.
   Eşanlam:  kayıp zaman
3. İdeal bir stratigrafik dizilimde yer alan herhangi bir katman veya birimin, başka bir alanda, çökel duraklaması veya aşınma sonucu, bulunması gereken yerde yer almaması ile kendini gösteren çökel duraklama veya kesilme zamanı.
   Eşanlam:  çökel duraklama aralığı