×

hill

tepe

  1. Bir koni ya da piramidin tabanının merkezinden en uzaktaki nokta.
    Eşanlam:  doruk
    İngilizce Apex
    Fransızca sommet, m
    Almanca Spitze, f
  2. Periyodik dalgalı harekette ulaşılan en yüksek noktalardan biri.
  3. Üst kesimi sivri, kubbemsi veya oval bir geometride çevresine oranla oldukça belirgin bir şekilde yükselen, farklı boyut ve yükseklikte, tek başına veya bir boyun veya boyunlar ile birbiriyle bağlantılı, büyüklüğü ile doğru orantılı olarak değişen boyut ve sayıda vadi, sırt ve yamaçları olan, topoğrafya haritalarında kendi aralarında kapanan ve değerleri merkeze doğru artan iç içe çizilmiş eşyükselti eğrileri ile temsil edilen yeryüzü çıkıntısı.
    İngilizce hill
    Fransızca colline, f
    Almanca Hügel, m