×

inductor

endüktör

  1. Endüktans özelliği gösteren ve genellikle yalıtkan kaplı bir telin makara biçiminde sarılması ile gerçekleştirilen iki uçlu devre ögesi.
    Eşanlam:  indükleç
    İngilizce inductor; coil
    Fransızca inductance, f; bobine, f; bobine d'inductance, f; auto-inductance, f
    Almanca Induktor, m