×

infix

içek

  1. Bir sözcüğün, kök ya da gövdesinin içinde yer alarak anlam ya da işlevini değiştiren ek; örneğin, Arapça’da kitap, katip, kütüphane sözcükleri içeklerle k-t-b kökünden türemiştir.
    Eşanlam:  içtakı
    İngilizce infix
    Fransızca infixe, m
    Almanca Infix, n

içtakı

  1. Bir karakter dizisinin sonuna ya da başına gelmeyen, ortasına giren takı.
    Eşanlam:  içek
    İngilizce infix
    Fransızca infixe, m
    Almanca Infix, n
  2. Bir sözcüğün, kök ya da gövdesinin içinde yer alarak anlam ya da işlevini değiştiren ek; örneğin, Arapça’da kitap, katip, kütüphane sözcükleri içeklerle k-t-b kökünden türemiştir.