×

inflexion

bükün

  1. Bir dilde sözcüklerin çekim özellikleri: ad ve adsıl kök ya da gövdelerde durum, cinsiyet ve sayı; eylemlerde kişi, zaman, kip, görünüş, çatı gibi çeşitli çekim işlevlerini yerine getiren biçimsel değişiklik; örneğin, ev-ler, ev-imiz, ev-de, gel-iyor, gel-ir; İng. write-written-wrote, Alm. trinken-trank-getrunken.
    Eşanlam:  büküm
    İngilizce inflexion; inflectional element; inflection
    Fransızca désinence, f
    Almanca Flexion, f

çekim

  1. Parçacıkları, kütle ve elektrik yüklerinden dolayı birbirlerine yaklaştıran etkileşim.
    İngilizce attraction
    Fransızca attraction, f
    Almanca Anziehung, f; Attraktion, f
  2. Sözlükbirimin içinde bulunduğu yapının gerektirdiği dilbilgisel işlev ve özelliği belirten biçimi: örneğin, Türkçe’de özne konumunda olan adın yalın durum ekini, nesne konumunda olan adın –(y)I durum ekini alması; eylemlerin kip, görünüş, zaman, özneyle uyum eki alması.
    İngilizce inflection; inflexion
    Fransızca flexion, f
    Almanca Flexion, f; Beugung, f