×

intransitive verb

geçişsiz eylem

  1. Yalnızca bir zorunlu ögesi olan ve tümce içinde zorunlu olarak nesne almayan eylem; örneğin, ağla, bayıl, duraksa, uzan, dur.
    İngilizce intransitive verb
    Fransızca verbe intransitif, m
    Almanca intransitives Verb, n