monosemic

tek anlamlı

1. • dilbilim
   Bir dil biriminin (sözcük, biçimbirim vb.) tek bir anlama sahip olması durumu; örneğin, kemençe, karbohidrat, toplantı.
   İngilizce monosemic; monosemantic

   Fransızca monosémantique; monosémique

   Almanca monosemisch