norm
düzge
-
Bir aralığı daha küçük aralıklara parçalayan bir bölüntülenmenin en büyük aralığı.
İngilizce normFransızca norme, fAlmanca Norm, f
-
Bir vektör uzayı üzerinde tanımlanmış ve a) yalnızca vektör sıfır olduğunda sıfır olan, b) bir vektör bir katsayı ile çarpıldığında düzgenin de katsayının genliği ile çarpıldığı gerçel değerli eksi-olmayan fonksiyon.
Eşanlam: norm
düzgü
-
Yargılama ve değerlendirmenin kendisine göre yapıldığı ölçüt, uyulması gereken kural.
İngilizce normFransızca norme, fAlmanca Norm, f
kural
-
Üretici Dilbilgisinde Kuramında, dilin bileşenlerindeki süreçleri, sınırlamaları tanımlayan genellemeler; söz gelimi, tümcenin üretimsel ve dönüşümsel özelliklerini belirleyerek tümce yapısını açıkladığı varsayılan bir dizi ilke; bunlara örnek, üretici kurallar/yeniden yazım kuralları, dönüşümsel kurallar, sözlüksel kurallardır
İngilizce norm; ruleFransızca norme, règle, fAlmanca Norm, f, Regel, f
- Geleneksel, kuralcı dilbilgisinde, söyleyiş, biçimbilim, biçembilim, yazım gibi alanlarda tek doğru varsayılan, iyi yazmak ve konuşmak için uyulması zorunlu görülen örnek, zorlayıcı ilke.
norm
-
E doğrusal bir uzay olmak üzere, uzayın her u elemanını onun uzunluğu olarak düşünülen bir ||u|| gerçel sayısına gönderen ve her a skaleri ve bütün u, v vektörleri için 1) ||u|| = 0 ancak u = 0 iken doğru; 2) ||au|| = |a| ||u||; 3) ||u + v|| ≤ ||u|| + ||v|| koşullarını sağlayan ||∙ ||: E → [0,∞) fonksiyonu.
İngilizce normFransızca norme, fAlmanca Norm, f
- Yukarıdaki u vektörünün uzunluğu olarak düşünülen ||u|| sayısı.