×

occurrence

olagelme

  1. Bir varlığın, nesnenin, tutanağın belirli değerler alarak gerçekleşmesi; ortaya çıkma.
    İngilizce occurrence
    Fransızca survenance, f
    Almanca Auftreten, n

öğe varlığı

  1. Belirli bir öge sınıfından belirli bir varlık.
    İngilizce entity instance; entity occurrence; instance; occurrence
    Fransızca instance, f; instance d’entité, f; occurrence d’entité, f
    Almanca Entitätsinstanz, f
  2. Soyut bir veri modeli ile gösterilen bir varlığın somut bir örneği.
    Eşanlam:  somut hal