placer

plaser

1. • yerbilim
   Kayaçların ayrışmasıyla oluşan kırıntılardan mekanik olarak derişmiş yüksek yoğunluklu ve kararlı minerallerin fazla taşınmadan (in situ) bir akarsu yatağında veya su, rüzgâr veya dalgalarla taşınarak uygun alanlarda birikimesiyle oluşan, birikim yeri veya geometrisine göre, rezidüel, elüvyal, alüvyal, plaj, denizel ya da taraça türlerine ayrılan, yüzeysel mineral çökeli.
   İngilizce placer

   Fransızca placer, m

   Almanca Seife, f