structuralism

yapısalcılık

1. • dilbilim
   Dili bir sistem olarak gören, dili bir yapı ya da yapılar toplamı olarak ele alan, bireysel nitelikli söz yerine toplumsal nitelikli dili inceleyen, evrimsel olgular yerine, dilde aynı anda bir arada bulunan eşzamanlı olguların açıklanması gereğini benimseyen, Prag Okulu, Kopenhag Okulu, Dağılımcılık, Amerikan Yapısalcılığı gibi dilbilim yaklaşımlarının ortak adı.
   İngilizce structuralism

   Fransızca structuralisme, m

   Almanca Strukturalismus, m