subjective well-being

öznel iyi oluş

1. • ekonomi
   Bireylerin yaşamlarından memnuniyetlerini, mutlu olup olmadıklarını ve genel yaşam kalitelerini kendilerinin değerlendirdiği, genellikle anket yoluyla elde edilen ölçüm; bireyin yaşamdan aldığı tat, gönenç, yaşamda bir amaç ve anlam bulabilme gibi bileşenlerden oluşan, kendi hayatını algılayışı ve yaşantılarını genelde olumlu ve tatmin edici bulma derecesi.
   İngilizce subjective well-being

   Fransızca bien-être subjectif, m

   Almanca subjektives Wohlbefinden, n