×

suprafix

parçaüstü ek

  1. Bir sözcüğün bir ya da birden çok seslemini ve anlamını belirleyen bölütüstü birim; örneğin, Türkçe'de genellikle son seslemde bulunan vurgu özel adlarda ilk seslemdedir: ordú > Órdu, bebék > Bébek.
    Eşanlam:  bölütüstü takı; üstek
    İngilizce suprafix
    Fransızca suprafixe, m
    Almanca Suprafix, m